مخاطرات کار در فضاهای بسته شناورها

ﺨﺎرات و ﮔﺎزهﺎﯼ ﺳﻤﯽ:

ﻇﻬﻮرو ﺷﺪت ﻋﻮارض ﻧﺎﺷﯽ از ﺑﺨﺎرات و ﮔﺎزهﺎﯼ ﺳﻤﯽ در ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﻏﻠﻈﺖ و ﻣﺪت ﺗﻤﺎس ﺁﻧﻬﺎﺳـﺖ ﮐـﻪ ﺑـﺎ ﺷـﺎﺧﺺ اﺳـﺘﺎﻧﺪارد T.L.V ﺳﻨﺠﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮد . اﯾﻦ ﺷﺎﺧﺺ ﻋﺒﺎرت از ﻏﻠﻈﺘﯽ از ﻣﺎدﻩ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﺮد ﻣﺠـﺎز اﺳـﺖ ﻃـﯽ ﻣـﺪت زﻣـﺎن ﻣﻌـﻴﻦ ( هـﺸﺖ ﺳـﺎﻋﺖ ) ﺑـﺪون اﯾﺠـﺎد اﺧﺘﻼل در ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺁﻧﺮا ﺗﺤﻤﻞ ﻧﻤﺎﯾﺪ. ﺟﻬﺖ اﻃﻼع در ﺟﺪول زﯾﺮ ﺑﻌﻀﯽ از ﻣﻮادﯼ ﮐﻪ در اﻏﻠﺐ ﻣﻮارد در ﻓﻀﺎهﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﻓﺖ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﺑـﺎ ﻣﻘـﺪار T.L.Vﺁﻧﻬﺎ درج ﺷﺪﻩ اﺳﺖ.

ﺁﺗﺶ ﺳﻮزﯼ:
ﻣﻌﻤﻮﻻ در ﻓﻀﺎهﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﻋﻠﺖ ﺁﺗﺶ ﺳﻮزﯼ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻋﻮاﻣﻞ ﺑﺴﺘﮕﯽ دارد: ﻣﺨﻠﻮﻃﻬﺎﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل ﮔﺮدوﻏﺒﺎرهﺎﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮاد ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل
.A ﻣﺨﻠﻮﻃﻬﺎﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل: ﻧﮑﺘﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﮐﻠﻴﻪ ﻣﻮاد ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﺨﻠﻮﻃﻬﺎﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل ﺑـﺎ ﺷـﺎﺧﺺ L.E.L ﯾﺎ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﺣﺪ ﻗﺎﺑﻞ اﻧﻔﺠﺎر ﺳﻨﺠﻴﺪﻩ ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﺑﺪﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم ﮐﻪ ﻣﻘﺪار اﯾﻦ ﻣﻮاد در هﻮاﯼ ﻣﺤﻴﻂ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ از ﺣﺪ L.E.Lﺗﻌﻴﻴﻦ ﺷﺪﻩ ﺁن ﺑﺎﺷﺪ در ﻏﻴﺮ اﯾﻨﺼﻮرت ﺣﺮﯾﻖ و اﻧﻔﺠﺎر رخ ﻣﻴﺪهﺪ. در ﺟﺪول زﯾﺮ راﯾﺠﺘﺮﯾﻦ ﻣﻮاد در ﻓﻀﺎهﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﮐﻪ اﯾﺠﺎد ﻣﺨﻠﻮط ﻗﺎﺑـﻞ اﺷـﺘﻌﺎل ﻣﻴﻨﻤﺎﯾﻨـﺪ درج ﺷـﺪﻩ اﺳﺖ:

.B ﮔﺮدوﻏﺒﺎرهﺎﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل: اﯾﻦ ﮔﺮدو ﻏﺒﺎرهﺎ ﻋﻼوﻩ ﺑﺮ ﺧﻄﺮ ﺁﺗﺶ ﺳﻮزﯼ از ﺟﻨﺒﻪ اﯾﺠﺎد ﺑﻴﻤﺎرﯼ رﯾﻮﯼ ﻧﻴﺰ ﺑﺮاﯼ ﺳﻼﻣﺘﯽ اﻓـﺮاد ﻣﺨـﺎﻃﺮﻩ ﺁﻣﻴﺰﻧﺪ. ﺑﺮﺧﯽ از راﯾﺞ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮادﯼ ﮐﻪ اﯾﺠﺎد ﮔﺮدﻏﺒﺎر ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل ﻣﻴﻨﻤﺎﯾﻨﺪ ﻋﺒﺎرﺗﻨﺪ از
ﭘﻮدر ﻓﻠﺰ ﺁﻟﻮﻣﺒﻨﺒﻮم – ﭘﻮدر ﺑﺮﻧﺰ- اﺳﺘﺎت ﺳﻠﻮﻟﺰ- زﻏﺎل ﺳﻨﮓ- ﭼﻮب ﭘﻨﺒﻪ – ﺁرد ذرت – ﺁرد ﺑﺮﻧﺞ – ﺁرد ﮔﻨﺪم – ذرات ﮐﺘﺎن – ﻏﺒﺎر ﻋﻠﻮﻓﻪ ﺟﺎت
– ﭘﻮدرﻏﻼت . ﺳﺎﯾﺮ ﻣﻮاد ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل : راﯾﺞ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮاد ﺑﺼﻮرت ﺟﺎﻣﺪ و ﻣﺎﯾﻊ ﮐﻪ در ﻓﻀﺎهﺎﯼ ﺑـﺴﺘﻪ اﯾﺠـﺎد ﺁﺗـﺶ ﺳـﻮزﯼ ﻣﻴﮑﻨـﺪ ﻋﺒﺎرﺗﻨـﺪ از: ورﻗـﻪ ﺑـﺎ ﭘﻮﺳﺘﻪ هﺎﯼ ﺳﻮﻟﻔﻴﺪ ﺁهن ( زﻧﮓ ﺁهﻦ ) و ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ هﺎﯼ روﻏﻦ – و ﻟﺠﻨﻬﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﯽ ﺑﺎ ﻧﻘﻄﻪ اﺷﺘﻌﺎل ﭘﺎﺋﻴﻦ.
ﮐﻤﺒﻮد ﯾﺎ وﻓﻮر اﮐﺴﻴﮋن: از ﻋﻠﻞ راﯾﺞ ﮐﻤﺒﻮد اﮐﺴﻴﮋن در ﻓﻀﺎهاﯼ ﺑﺴﺘﻪ اﮐﺴﻴﺪاﺳﻴﻮن ﭘﻠﻴﺖ هﺎﯼ ﺁهﻨﯽ ﺑﺪﻧﻪ ﻣﺨﺎزن رخ ﻣﻴﺪهﺪ . ﮔﺎهﯽ ﻧﻴـﺰ ﭘﺪﯾﺪﻩ وﻓﻮر اﮐﺴﻴﮋن در اﺛﺮ ﻧﺸﺖ اﮐﺴﻴﮋن از ﺷﻴﻠﻨﮓ اﺗﻔﺎق ﻣﯽ اﻓﺘﺪ ﮐﻪ هﺮ دوﯼ اﯾـﻦ اﺗﻔﺎﻗـﺎت ﺑـﺮاﯼ ﺳـﻼﻣﺘﯽ و اﯾﻤﻨـﯽ ﮐـﺎرﮔﺮ ﻣﺨـﺎﻃﺮﻩ ﺁﻣﻴـﺰ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ در ﺣﻴﻦ ﮐﺎر ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﻣﺘﻨﺎوﺑﺎ ﻣﻴﺮان اﮐﺴﻴﮋن ﭼﮏ ﺷﻮد ﺗﺎ هﻢ از ﻧﻈﺮ ﺧﻔﮕﯽ ﻧﺎﺷﯽ از ﮐﻤﺒﻮد ﺁن و هﻢ از ﻧﻈﺮ اﺣﺘﻤﺎل ﺑـﺮوز ﺁﺗـﺶ ﺳﻮزﯼ در اﺛﺮ وﻓﻮر ﺁن ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﯾﻬﺎﯼ ﻻزم ﺑﻌﻤﻞ ﺁﯾﺪ.
در دﯾﺎﮔﺮام زﯾﺮ اﺛﺮات ﻓﻴﺰﯾﻮﻟﻮژﯾﮏ اﮐﺴﻴﮋن ﺑﺮ ﺑﺪن اﻧﺴﺎن ﻧﻤﺎﯾﺶ دادﻩ ﺷﺪﻩ اﺳﺖ. هﻤﺎﻧﮕﻮﻧﻪ ﮐﻪ ﻣﻴﺒﻴﻨﻴﺪ وﺟﻮد ﻣﻘﺎدﯾﺮ ﺑﻴﺶ از ﺣﺪ اﮐـﺴﻴﮋن ﻧﻴـﺰ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺳﺒﺐ ﺑﺮوز اﺧﺘﻼﻻﺗﯽ در ﺳﻼﻣﺘﯽ اﻧﺴﺎن ﺷﻮد.

ﺗﺸﻌﺸﻌﺎت رادﯾﻮ اﮐﺘﻴﻮ: در ﺑﺴﻴﺎرﯼ از ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎﯼ ﺻﻨﻌﺘﯽ ﺑﻤﻨﻈﻮر ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺿﺨﺎﻣﺖ – ﭼﮕﺎﻟـﺐ و ﺳـﻄﺢ ﻣـﻮاد درون ﻣﺨـﺎزن ﯾـﺎ ﻧـﺸﺖ ﯾـﺎﺑﯽ از ﭘﺮﺗﻮهﺎﯼ رادﯾﻮاﮐﺘﻴﻮ ( اﯾﮑﺲ و ﮔﺎﻣﺎ ) اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﻣﻴﺸﻮد ﮐﻪ در ﺻﻮرت ﻋﺪم ﺣﻔﺎﻇﺖ و اﯾﻤﻨﯽ ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺮ ﺳﻼﻣﺘﯽ اﻧـﺴﺎن ﺻـﺪﻣﺎت ﺟﺒـﺮان ﻧﺎﭘـﺬﯾﺰﯼ وارد ﻣﻴﻨﻤﺎﯾﺪ.
ﻣﻮاد ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﯽ ﺳﻤﯽ : ﻣﻮادﯼ ﻣﺜﻞ رﻧﮕﻬﺎ – ﺳﻴﻤﺎن – ﺣﻼل هﺎ (ﻧﻈﻴﺮ ﮔﺰﯾﻠﻦ – ﺗﻮﻟﻮﺋﻦ – ﺑﻨﺰن ) – ﻣﻮاد ﺷﻮﯾﻨﺪﻩ و ﭘﺎﮎ ﮐﻨﻨـﺪﻩ هـﺎ از ﺟﻤﻠـﻪ راﯾﺞ ﺗﺮﯾﻦ ﻣﻮاد ﺷﻴﻤﻴﺎﺋﯽ ﺑﺎ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ اﯾﺠﺎد ﻣﺨﺎﻃﺮاﺗﯽ ﺑﺮاﯼ ﺳﻼﻣﺘﯽ اﻧﺴﺎن ﻣﻴﺒﺎﺷﻨﺪ.
ﺳﻘﻮط از ارﺗﻔﺎع: ﻋﻤﺪﻩ ﺗﺮﯾﻦ دﻻﯾﻞ ﺳﻘﻮط اﻓﺮاد ﯾﺎ ﺳﻘﻮط اﺷﻴﺎء وﺟﻮد دهاﻧﻪ هﺎﯼ ﺑﺎز در ﺳﻘﻒ ﯾـﺎ در ﮐـﻒ ﻓـﻀﺎﯼ ﺑـﺴﺘﻪ و وﺟـﻮد ﻧﺮدﺑﺎﻧﻬـﺎ و دارﺑﺴﺘﻬﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺨﻮﺑﯽ ﻣﺤﮑﻢ ﻧﺸﺪﻩ اﻧﺪ .
ﺑﺨﺶ دوم : اﺣﺘﻴﺎﻃﺎت و اﻗﺪاﻣﺎت ﭘﻴﺸﮕﻴﺮﯼ
اﻟﻒ . اﺣﺘﻴﺎﻃﺎت اﯾﻤﻨﯽ ﻋﻤﻮﻣﯽ :
١- ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﯽ و اﻧﺪازﻩ ﮔﻴﺮﯼ ﮔﺎزها و ﺑﺨﺎرات ﺳﻤﯽ: در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻘﺪﻣﺎﺗﯽ ﺑﺎﯾﺪ از وﺟﻮد ﻧﻮع ﻣﻮاد ﻣﻮﺟﻮد در ﻣﺨـﺰن ﯾـﺎ ﺁﺧـﺰﯾﻦ ﻣﺤﻤﻮﻟـﻪ اﯼ ﮐﻪ در ﻣﺨﺰن ﺣﻤﻞ و ﻧﮕﻬﺪارﯼ ﺷﺪﻩ اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﻓﯽ ﺑﺪﺳﺖ ﺁورد . اﯾﻦ ﻣﺴﺌﻠﻪ در ﻣﻮرد ﻣﺤﻤﻮﻟﻪ هـﺎﯼ ﺣـﺎوﯼ ﻣـﻮاد ﺷـﻴﻤﻴﺎﺋﯽ ﯾـﺎ ﻣﺎﯾﻌـﺎت ﻗﺎﺑـﻞ ﺗﺒﺨﻴﺮ اهﻤﻴﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﯼ ﻣﻴﺎﺑﺪ . در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪﯼ از روش ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﯽ ﮔﺎزهـﺎ و ﺑﺨـﺎرات ﺑـﺎ اﺳـﺘﻔﺎدﻩ از دﺳـﺘﮕﺎهﻬﺎﯼ ﺁﺷـﮑﺎر ﺳـﺎز ﻣﺨـﺼﻮص ﺑﺎﯾـﺪ اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮد از ﺟﻤﻠﻪ دﺳﺘﮕﺎﻩ ﺗﺴﺖ ﮔﺎز ( . (Chemical Absorption
ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﻏﻠﻈﺖ ﮔﺎزهﺎﯼ اﻧﺪازﻩ ﮔﻴﺮﯼ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﻻﺗﺮ از ﺣﺪ ﻣﺠﺎز ﺑﺎﺷﺪ ﺗﺎ زﻣﺎن ﺗﻬﻮﯾﻪ و ﮐﺎهﺶ ﻏﻠﻄﺖ ﺑﻪ ﺣﺪ ﻣﺠﺎز و ﯾﺎ ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮ از ﺁن ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺑـﻪ اﻓـﺮاد اﺟﺎزﻩ ورود ﺑﻪ ﻣﺤﻞ دادﻩ ﺷﻮد.
٢- ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﯽ و اﻧﺪازﻩ ﮔﻴﺮﯼ ﮔﺎزهاﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل: ﺗﺴﺖ اﯾﻦ ﮔﺎزهﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از دﺳﺘﮕﺎﻩ اﻧﻔﺠﺎر ﺳﻨﺞ ﺻﻮرت ﻣﻴﮕﻴﺮد . ﻗﺒﻞ از ورود ﺑﻪ ﻓﻀﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ و اﻧﺠﺎم هﺮﮐﺎرﯼ اﻧﺠﺎم اﯾﻦ ﺗﺴﺖ ﺿﺮورﯼ اﺳﺖ.ﻣﻘﺪار ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺑـﺮاﯼ ﮔﺎزهـﺎﯼ ﻗﺎﺑـﻞ اﺷـﺘﻌﺎل در ﻓـﻀﺎهﺎﯼ ﺑـﺴﺘﻪ ﺑﺎﯾـﺪ ﮐﻤﺘـﺮ از 0.5% ﺣﺪ ﭘﺎﺋﻴﻦ اﻧﻔﺠﺎر ( (L.E.L ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﻌﺪ از ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﯽ و اﻧﺪازﻩ ﮔﻴﺮﯼ اوﻟﻴﻪ در ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺗـﺴﺖ ﮔـﺎز در ﮔﺮﻣﺘـﺮﯾﻦ درﺟـﻪ ﺣـﺮارات داﺧـﻞ ﻓﻀﺎ ﻧﻴﺰ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد .
٣- ﺑﺮرﺳﯽ و ﮐﻨﺘﺮل ﮔﺮدوﻏﺒﺎرهاﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل : اﺑﺘﺪا ﺑﺎﯾﺪ اﻃﻼﻋﺎت ﮐﺎﻓﯽ از اﯾﻨﮑﻪ در ﻣﺨﺰن ﯾﺎ ﻓﻀﺎﯼ ﻣﻮرد ﻧﻈﺮﮔﺮدوﻏﺒﺎر ﻗﺎﺑـﻞ اﺷـﺘﻌﺎل وﺟﻮد دارد ﯾﺎ ﻧﻪ ﺑﺪﺳﺖ ﺁورد ﺳﭙﺲ اﻗﺪام ﺑﻪ ﺗﻬﻮﯾﻪ هﻮاﯼ ﻣﺤﻞ و ﺁﻣﺎدﻩ ﺳﺎزﯼ ﺟﻬﺖ اﻧﺠﺎم ﮐﺎر ﺑﺨﺼﻮص ﮐﺎر ﮔﺮم ﺑﻪ ﺷﺮح زﯾـﺮ ﮔـﺮدد: ﻗﺒـﻞ از ورود ﺑﻪ ﻓﻀﺎ و اﻧﺠﺎم ﮐﺎر ﮔﺮم ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﮔﺮدوﻏﺒﺎرهﺎﯼ ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻦ هﺎﯼ ﺿﺪ ﺟﺮﻗﻪ از ﻣﺤﻴﻂ ﺧﺎرج ﮔﺮدد. اﻓﺮادﯼ ﮐﻪ در ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺗﺨﻠﻴﻪ ﮔﺮدوﻏﺒﺎرهﺎ ﮐﺎر ﻣﻴﮑﻨﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ از وﺳﺎﯾﻞ و ﺗﺠﻬﻴﺰات اﯾﻤﻨﯽ ﺷﺎﻣﻞ : ﻣﺎﺳﮏ ﮔﺮدوﻏﺒـﺎر – ﻟﺒـﺎس و ﮐﻔـﺶ ﻣﻨﺎﺳـﺐ – اﺳـﺘﻔﺎدﻩ ﻧﻤـﻮدﻩ و هﻴﭽﮕﻮﻧـﻪ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﮔﺮﻣﺎ زا در ﻣﺤﻞ اﻧﺠﺎم ﻧﺸﻮد.
۴- ﭘﺎﮐﺴﺎزﯼ ﻣﻮاد ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل : ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ در ﻣﺨﺎزن و ﻓﻀﺎهﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ هﺎﯼ ﺳﻮﺧﺘﯽ و ﻟﺠﻨﻬﺎﯼ ﺳﻮﺧﺖ ﻣﻮﺟـﻮد ﺑﺎﺷـﺪ ﻗﺒـﻞ از ﺷﺮوع هﺮﮔﻮﻧﻪ ﮐﺎرﮔﺮم ﺑﺎﯾﺪ ﻋﻤﻠﻴﺎت ﭘﺎﮐﺴﺎزﯼ ﺻﻮرت ﮔﻴﺮد . اﯾﻦ ﻋﻤﻠﻴﺎت ﺷﺎﻣﻞ : ﭘﺎﮐﺴﺎزﯼ ﻣﺤﻞ ﮐﺎرﮔﺮم و اﻃﺮاف ﺁن ( ﺟﺎﺋﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﭘﺮﺗﺎب ﭘﻠﻴﺴﻪ هﺎﯼ داغ وﺟﻮد دارد) ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ. ورﻗﻪ هﺎﯼ زﻧﮓ زدﻩ ﺁهﻦ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺟﻤﻊ ﺁورﯼ و از ﻣﺤﻞ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﮔﺮدﻧﺪ.
۵- ﺑﺮﻃﺮف ﮐﺮدن ﮐﻤﺒﻮد ﯾﺎ ازدﯾﺎد اﮐﺴﻴﮋن: اﻧﺪازﻩ ﮔﻴﺮﯼ ﻣﻴﺰان اﮐﺴﻴﮋن ﻓﻀﺎهﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﻗﺒﻞ از ورود ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ ﮐﺎر ( ﺑﺨﺼﻮص ﮐﺎرﮔﺮم ) ﺑﺎﯾـﺪ اﻧﺠﺎم ﮔﻴﺮد . ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ درﺻﺪ اﮐﺴﻴﮋن از ﺣﺪاﻗﻞ % 21+1 ﮐﻤﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﯾﺪ از ورود اﻓﺮاد ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﺗﺎ زﻣﺎن ﺗﻬﻮﯾـﻪ ﮐـﺎﻓﯽ ﻣﻤﺎﻧﻌـﺖ ﺑﻌﻤـﻞ ﺁﯾـﺪ. اﮔـﺮ درﺻﺪ اﮐﺴﻴﮋن ﺑﻪ ﺑﻴﺶ از 21% رﺳﻴﺪ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻧﺸﺖ اﮐﺴﻴﮋن از ﺳﻴﻠﻨﺪر ﯾﺎ ﺷﻴﻠﻨﮓ ﻣﻴﺒﺎﺷﺪ.
۶- اﯾﺠﺎد و ﻧﻈﺎرت ﺑﺮ ﺳﻴﺴﺘﻢ هماهنگی ﮐﺎر: ﺑﺮﻗﺮارﯼ ﺳﻴﺴﺘﻤﯽ ﺑﺮاﯼ ﻧﻈﺎرت دﻗﻴﻖ ﺑﺮ ﮐﺎر ﺳﺮﭘﺮﺳﺘﺎن و رﻋﺎﯾﺖ ﻣﺠـﻮز ﮐﺎرهـﺎ و ﭘﺮهیز از ﮐﺎرهﺎﯼ ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر( ( Incompatible Work اﻣﺮﯼ ﺿﺮورﯼ اﺳﺖ. ﻣﻨﻈﻮر از ﮐﺎرهﺎﯼ ﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر اﻗﺪاﻣﺎﺗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺑﻄﻮر هﻤﺰﻣﺎن در ﯾﮏ ﻣﺤـﻴﻂ ﺑﺴﺘﻪ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮوز ﺣﻮادث وﺧﻴﻢ ﻣﻴﮕﺮدﻧﺪ ﻧﻈﻴﺮ : رﻧـﮓ ﺁﻣﻴـﺰﯼ ﯾـﺎ ﺗﺨﻠﻴـﻪ ﻣـﻮاد ﺳـﻮﺧﺘﻨﯽ هﻤﺰﻣـﺎن ﺑـﺎ اﻧﺠـﺎم ﻋﻤﻠﻴـﺎت ﮔﺮﻣـﺎزا ﻣﺜـﻞ ﺟﻮﺷﮑﺎرﯼ ﯾﺎ ﺑﺮﺷﮑﺎرﯼ در ﯾﮏ ﻣﮑﺎن ﺑﺴﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺣﺮﯾﻖ ﻣﻴﮕﺮدد.
٧- ﺗﻮﺟﻪ و ﺑﮑﺎرﮔﻴﺮﯼ ﺻﺤﻴﺢ ﻧﺸﺎﻧﻪ ورود اﻓﺮاد: ( (Personal Entry Badge ﮐﻠﻴﻪ اﻓﺮادﯼ ﮐـﻪ ﺑـﻪ داﺧـﻞ ﻣﺨـﺎزن ﺑـﺎ هـﺮ ﻓـﻀﺎﯼ ﺑـﺴﺘﻪ دﯾﮕﺮﯼ وارد ﻣﻴﺸﻮﻧﺪ ﺑﺎﯾﺪ داراﯼ ﻋﻼﻣﺖ ( Badge) ﻣﺨﺼﻮص ﺑﺨﻮد ﺑﺎﺷﻨﺪ . اﻓﺮاد ﻣﻮﻇﻒ هﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻗﺒـﻞ از ورود ﺑـﻪ داﺧـﻞ ﻓـﻀﺎﯼ ﺑـﺴﺘﻪ اﯾـﻦ ﻋﻼﻣﺖ را روﯼ ﺗﺎﺑﻠﻮﯼ ﻣﺨﺼﻮﺻﯽ در ﻣﺤﻞ ورودﯼ ﻗﺮاردادﻩ و ﭘﺲ از ﺧﺮوج از روﯼ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﺮدارﻧـﺪ. اﯾـﻦ ﺳﻴـﺴﺘﻢ ﺑﺎﻋـﺚ ﻣﻴـﺸﻮد در ﻣﻮاﻗـﻊ ﺁﺗـﺶ
ﺳﻮزﯼ ﺑﺎ هﺮﺣﺎدﺛﻪ دﯾﮕﺮ ﺗﻌﺪاد واﻗﻌﯽ اﻓﺮادﯾﮑﻪ در ﻓﻀﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﮑﺎرهﺴﺘﻨﺪ ﻣـﺸﺨﺺ ﮔـﺮدد هﻤﭽﻨـﻴﻦ ﺑـﺎ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ اﯾـﻦ ﺗـﺎﺑﻠﻮ ﻗﺒـﻞ از ﺑﺴﺘﻦ درب ﻓﻀﺎﯼ ﺑﺴﺘﻪ از ﮔﻴﺮ اﻓﺘﺎدن اﻓﺮاد داﺧﻞ ﻓﻀﺎ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﯼ ﺑﻌﻤﻞ ﻣﯽ ﺁﯾﺪ .
٨- ﺑﺎزدﯾﺪ روزاﻧﻪ ﺟﻬﺖ ﺷﻨﺎﺳﺎﺋﯽ ﺗﻐﻴﻴﺮات اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ در ﺷﺮاﯾﻂ ﻣﺤﻴﻂ ﮐﺎر : ﺑﺎزدﯾﺪ روزاﻧـﻪ از ﻣﺤـﻴﻂ ﺑـﺴﺘﻪ ﻣﻮﺟـﺐ ﺣـﺼﻮل اﻃﻤﻴﻨـﺎن از اﯾﻤﻦ ﺑﻮدن ﻣﺤﻞ از هﺮ ﻧﻈﺮ ﻣﻴﮕﺮدد. اﯾﻦ ﺑﺎزدﯾﺪهﺎ ﺑﺎﯾﺴﺘﯽ ﺣﺪاﻗﻞ دو ﺑﺎر درﻃﻮل روز ( اول ﺷﻴﻔﺖ ﺻﺒﺢ و در ﭘﺎﯾﺎن ﺷﻴﻔﺖ ﺻﺒﺢ ) ﺻﻮرت ﮔﻴﺮد.
٩- ﺣﻔﺎظ ﮔﺬارﯼ دهاﻧﻪ هﺎﯼ ﺑﺎز و ﺁﻣﻮزش ﺻﺤﻴﺢ اﺳﻔﺎدﻩ از ﻧﺮدﺑﺎن و... : هﻤﻪ دهﺎﻧـﻪ هـﺎﯼ ﺑـﺎز ﺑﺎﯾـﺪ ﺣﺘـﯽ اﻻﻣﮑـﺎن ﺗﻮﺳـﻂ ﭘﻠﻴـﺖ ﯾـﺎ ﭘﻮﺷﺶ هﺎﯼ ﻣﺸﺒﮏ ﺣﻔﺎظ ﮔﺬارﯼ ﺷﻮﻧﺪ و دارﺑﺴﺖ هﺎ ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺗﺒﺎ ﻣﻮرد ﺑﺎزدﯾﺪ ﻗﺮارﮔﻴﺮﻧﺪ هﻤﭽﻨﻴﻦ ﺑﻪ ﮐﺎرﮔﺮان اﻣﻮزش ﻧﺤـﻮﻩ ﺻـﺤﻴﺢ اﺳـﺘﻔﺎدﻩ از ﻧﺮدﺑﺎن و ﺳﺎﯾﺮ ﻟﻮازم دادﻩ ﺷﻮد و ﺑﺮ اﯾﻦ اﻣﺮ ﻧﻈﺎرت ﮐﺎﻓﯽ ﺻﻮرت ﮔﻴﺮﯾﺪ.
١٠- ﺗﺎﻣﻴﻦ ﺣﺪاﻗﻞ ﻟﻮازم اﻃﻔﺎء ﺣﺮﯾﻖ: در ﻓﻀﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺠﻮز ﮐﺎر ﮔﺮم ﺻﺎدر ﺷﺪﻩ ﺑﺎﯾﺪ وﺳﺎﯾﻞ اﻃﻔﺎء ﺣﺮﯾﻖ ﻣﻨﺎﺳﺐ و ﺑﺎ ﺗﻮﺟـﻪ ﺑـﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴـﺖ ﻣﺤﻞ ﻧﺼﺐ و در دﺳﺘﺮس اﻓﺮاد ﺑﺎﺷﺪ.
ب. اﺣﺘﻴﺎﻃﺎت اﯾﻤﻨﯽ وﯾﮋﻩ ﮐﺎر ﮔﺮم :
ا- ﻗﺒﻞ از ﺷﺮوع ﺑﮑﺎر: ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﻮارد ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ: اﺧﺬ ﻣﺠﻮز ﮐﺎرﮔﺮم ﭘﺎﮐﺴﺎزﯼ ﻣﺤﻞ ﮐﺎر و اﻃﺮاف ﺁن از ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪﻩ هﺎﯼ ﻣﻮاد ﺳﻮﺧﺘﻨﯽ ﺟﺎﻣﺪ و ﻣﺎﯾﻊ ﭘﺎﮐﺴﺎزﯼ ﺳﻄﻮﺣﯽ ﮐﻪ روﯼ ﺁﻧﻬﺎ ﮐﺎر ﮔﺮم اﻧﺠﺎم ﻣﻴﺸﻮد از ﻣﻮاد ﻗﺎﺑﻞ اﺷﺘﻌﺎل ﻧﻈﻴﺮﻧﻔﺖ – رﻧﮓ -روﻏﻦ و... دردﺳﺘﺮس ﻗﺮاردادن ﺗﺠﻬﻴﺰات اﻃﻔﺎء ﺣﺮﯾﻖ ﺑﺮﻗﺮارﯼ ﺗﻬﻮﯾﻪ و ﻧﻮر ﮐﺎﻓﯽ ﻋﺪم اﻧﺠﺎم ﮐﺎرﻧﺎﺳﺎزﮔﺎر در ﻣﺤﻞ
٢- در ﻃﻮل اﻧﺠﺎم ﮐﺎر : ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﻮارد ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ: اﻧﺠﺎم ﺗﻬﻮﯾﻪ ﻣﺴﺘﻤﺮ در ﻣﺤﻞ در ﺣﻴﻦ ﮐﺎر اﻓﺮادﺑﻪ ﺷﺮح زﯾﺮ:
.A ﺗﻬﻮﯾﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎدﻩ از دو ﻧﻮع ﻓﻦ دﻣﻨﺪﻩ و ﻣﮑﻨﺪﻩ (در ﺟﺎهﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺣﺮﯾﻖ هﺴﺖ از ﻓﻦ ﺿﺪ ﺟﺮﻗﻪ) اﻧﺠﺎم ﺷﻮد. .B ﺟﻬﺖ ﺗﺨﻠﻴﻪ ﮐﺎﻣﻞ ﮔﺎزهﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺎﻧﺎل ﻓﻦ ﺑﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺎ ﻣﺤﻞ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﮔﺎز( در ﺣﻴﻦ ﺟﻮﺷﮑﺎرﯼ ﯾﺎ ﺑﺮﺷﮑﺎرﯼ و...) ﺑﺮﺳﺪ.
.C ﺑﺮاﯼ رﺳﻴﺪن هﻮاﯼ ﺗﺎزﻩ ﺑﻪ ﻣﺤﻞ ﮐﺎر ﮐﺎرﮔﺮان در ﭘﺎﺋﻴﻦ ﺗﺮﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﺨﺰن ﺑﺎ ﻓﻀﺎﯼ ﺑـﺴﺘﻪ ﺑﺎﯾـﺪ از ﻟﻮﻟـﻪ هـﺎﯼ ﺧﺮﻃـﻮﻣﯽ ﻗﺎﺑـﻞ اﻧﻌﻄﺎف اﺳﺘﻔﺎدﻩ ﮐﺮد. ﺣﺼﻮل اﻃﻤﻴﻨﺎن از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮاد ﻣﺬاب و ﭘﻠﻴﺴﻪ هﺎﯼ ﺣﺎﺻﻞ از ﺟﻮش ﯾﺎ ﺑﺮش روﯼ ﺑﺎﻗﻴﻤﺎﻧﺪﻩ هﺎﯼ ﺳﻮﺧﺖ ﯾﺎ ﻣﺎﯾﻌﺎت ﻧﻤﻴﺮﯾﺰد. ﺣﺼﻮل اﻃﻤﻴﻨﺎن از اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻮاد ﻣﺬاب و ﭘﻠﻴﺴﻪ هﺎﯼ ﺣﺎﺻﻞ از ﺟﻮش ﯾﺎ ﺑﺮش ﻣﻮﺟﺐ اﺷﺘﻌﺎل دارﺑﺴﺘﻬﺎ ﯾﺎ ﻧﺮدﺑﺎﻧﻬﺎﯼ ﭼﻮﺑﯽ ﻧﻤﻴﺸﻮﻧﺪ. ٣- ﭘﺲ از ﺧﺎﺗﻤﻪ ﮐﺎر : ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﻮارد ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ:
ﭘﺎﺷﻴﺪن ﺁب روﯼ ﺗﺨﺘﻪ هﺎﯼ دارﺑﺴﺖ ﺑﺮاﯼ اﯾﻨﮑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺁﺗﺶ ﺳﻮزﯼ را ﺑﻪ ﺣﺪ ﺻﻔﺮ ﺑﺮﺳﺎﻧﻴﻢ.
ﺧﺎرج ﮐﺮدن ﺷﻴﻠﻨﮕﻬﺎﯼ هوا و ﮔﺎز از ﻓﻀﺎﯼ ﺑﺒﺴﺘﻪ و ﺟﺪا ﮐﺮدن اﻧﻬﺎ از ﺳﻴﻠﻨﺪر ها.